ใส่ใจความรู้สึกคนอื่นบ้าง
posted on 29 Aug 2006 05:37 by taocyber
เป็นช่วงเวลาสอง สาม ปีมาแล้วที่ผมค่อนข้างไม่มีความสุขกับระบบการศึกษา
ผมเกลียดการทำผลงานเลื่อนขั้นของครูหลายคน และเบื่อวิธีคิดงี่เง่า
ทั้งการ "ปั๊มซี" ของครู และ "เอาคะแนนง่ายเข้าว่า" ของนักเรียน ...
ผมเป็นพวกขัดแย้งทั้งในตัวเอง และกับสังคม (แต่อยู่ในสังคมได้นะ)
จะเรียกว่าออกแนว post-modern ก็น่าจะได้ ... (มั้ง)
ผมเซ็งประวัติศาสตร์ไทยที่กระทรวงเขียน เบื่อชาตินิยม
และบ่อยครั้งผมไม่เชิดชูสถาบันชาติ หรือสถาบันพระมหากษัตริย์
แต่ผมเชื่อใน "สังคม" ไม่ใช่ชาติ ชื่นชม "บุคคล" ไม่ใช่กษัตริย์ ...
... ทำความเข้าใจวิธ๊คิดของผมได้ตรงนี้ครับ
เอาล่ะ... ผมไม่ได้บอกว่าที่ผมคิด และเชื่อทั้งหมด... เป็นสิ่งที่ถูกต้อง
หรือดีที่สุดในโลกนี้ ... (ผมยังไม่รู้เลยว่าที่ดีที่สุดมันมีจริงหรือ)
เอาเป็นว่า...
ด้วยความที่ผมเป็นพวกหัวรุนแรงหน่อยๆ ผมเลยชอบแกล้งคนเล่น
ยกตัวอย่างเช่น ผมแกล้งป่วนให้ครูทำผลงานผักชีโรยหน้าไม่เสร็จ
ทันกรรมการมาตรวจโรงเรียน (ผมสะใจจริงๆนะ)
หรือบางทีก็เขียน หรือทำอะไรเสียดสีคนที่มันทำตัวน่าเกลียดๆ
ในสังคมอินเตอร์เน็ต... ซึ่งก็คงเหมือนกับการรุมประณามใครซักคน
ใน Pantip เวลาไปก๊อปผลงานชาวบ้าน ทำอะไรไม่งาม ฯลฯ ...
พูดจริงๆ เลยว่า ผมเชื่อว่าในเชิงจริยธรรมในประเด็นนั้นๆ...
ผมเป็นฝ่ายถูกต้อง (หากผมทำไม่ดีก็คงโดนเอาซะเองนั่นแหละ)
...
แต่มองในอีกมุม...
เขา... ผิดจริงหรือไม่... ใช่ตัวเขาเองหรือที่ผิด...
ซึ่งเป็นเรื่องน่าแปลกที่ผมพึ่งจะเข้าใจในแง่มุมนี้จริงๆ ไม่นานนัก...
...
ผมว่าจะไม่พูดเรื่องนี้ เพราะผมอธิบายได้ไม่ค่อยกระจ่างนัก แต่คงต้องเขียน
ในการเกิดสภาวะจิตจะเกิดขึ้นในสิ่งมีชีวิตที่มีระบบประสาทค่อนข้างซับซ้อน
และมีสมอง... ผมไม่ได้หมายความว่าการมีสภาวะจิตและความคิดเป็นความ
ประเสริฐของมนุษย์นะ (เป็นแค่กลวิธีหลอกให้คนทำดีเท่านั้นแหละครับ)
... ทีนี้ถามว่า สภาวะจิตขงแต่ละบุคคลเป็นของเขาเองหรือไม่...?
ไม่เลยครับ ... พระพุทธเจ้ายังว่า "ไม่มีอะไรเป็นของเรา แม้แต่ตัวของเราเอง"
แฮ่ม... ไม่ได้ชวนให้หลุดพ้นนะ... แต่จะบอกว่าสภาวะที่มีความคิด
มันก็มาจากสิ่งแวดล้อมทั้งสิ้น หาใช่เพราะเจ้าของ(เอ๊ะ มีเจ้าของด้วยเรอะ)
ตั้งใจจะให้ตัวเองเป็นอย่างนั้น...
... โจร ขโมย โสเภณี ฯลฯ ที่แท้พวกเขาตั้งใจให้ชีวิตเป็นอย่างนั้นหรือไม่
ผมไม่ชอบประโยค ประโยคหนึ่ง ที่คนชอบพูดกัน
"คนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะเป็นได้"
คำพูดนี้เองที่ทำให้คนชอบไปตัดสินเอาว่า คนที่ทำไม่ดีเป็นคนไม่ดี...
ถามเอาเลยว่าการที่เราเกิดมา แล้วคิดอย่างนี้ เป็นอย่างนี้
ใครเป็นคนกำหนด ใครเป็นคนเลือก เป็นความบังเอิญ หรือตั้งใจไว้แล้ว
... เรื่องราวต่างๆ โอกาสในชีวิต ทำให้ชีวิตคนพลิกผันได้ ไม่ใช่หรอกหรือ
ดังนั้นต้องเปลี่ยนใหม่เป็น...
"เขาอาจไม่ได้ตั้งใจเป็นคนเลว"
ไม่ได้แดกดัน แต่พูดจริงๆ จากใจว่าคนหลายคนน่าสงสาร...
เขาอาจพบกับอะไรๆ ที่ไม่ดีในวัยเด็ก มีคนชักจูงในมีความเชื่อผิดๆ
แล้วพอมาพบสังคมที่มาตรฐานมันอีกอย่าง เขาอาจอยู่ได้ลำบาก
...
ผมจะรู้สึกผิดบ้าง เวลาที่ต้องว่าคนที่ทำผิดแรงๆ (บางทีมันไม่น่าให้อภัยนะ)
อย่างเช่น ก๊อปงานคนอื่นไปอ้างว่าเป็นของตัวเอง หรือทำตัวเหมือนว่าตัวเอง
ดีที่สุด เทพที่สุดในโลก ... (หรือที่เขาเรียกๆกันว่า เกรียน นั่นแหละครับ)
การถูกว่า ... บางทีมันก็จำเป็นที่เขาจะต้องเรียนรู้ด้วย...
แต่บ่อยครั้งการถูกประณาม ไม่ได้ทำให้เขาเข้าใจ ว่าเขาผิดเพราะอะไร...
บางครั้งเขาอาจจรู้ว่าอะไรที่ผิด แต่ก็ไม่สำนึก... ยังคงทำได้อีกเรื่อยๆ...
เพราะอะไร ?
... คงเพราะว่า
"ในโลกนี้มีเรื่องร้ายๆ อยู่มากเกินไป"
เราทุกคนต่างก็ต้องการความมั่นคง ความอบอุ่น ความรัก
คงไม่มีใครถูกว่าแรงๆ ถูกประณามจากคนเยอะๆ ถูกรังเกียจ
แม้จะทำผิดอย่างไม่น่าให้อภัย... ท้ายที่สุด แม้ว่าจะโดนด่าไปแล้ว
ผมว่า...
"เราควรทำความเข้าใจในความรู้สึกของเขาด้วย"
ลองใส่ใจความรู้สึกของเขาบ้าง
บางทีคนเราก็อาจทำอะไรที่ดูโง่ๆ แต่เขาไม่ได้ตั้งใจ
บางทีคนเราอาจมีความคิดผิดๆ แต่เขาไม่รู้ตัว
แต่ที่แน่ๆ คือทุกคนมีความทุกข์เป็น น้อยใจเป็น
ร้องไห้เป็น ต้องการการยอมรับเหมือนๆ กัน
ต้องการการให้อภัยเมื่อเขารู้สึกผิด...
...
อย่าเอาเหตุผลไปตัดสินคนให้มากนัก ..
รู้จักใช้อารมณ์เสียบ้าง (อ่าว หมายความว่าไงวะ)
ไม่ได้หมายความว่าให้รุมกระทืบนะ =_=''
แต่ลองเอาความรู้สึกของเขามาใส่ใจบ้างเท่านั้นเอง...
...
..
.
เป็นเรื่องยาก เหมือนเรื่องอื่นๆ มากมายในชีวิต
เราไม่รู้หรอกครับว่าจุดที่พอดีอยู่ตรงไหน
เฮ้ย... ตีห้าครึ่งแล้ว...
ไปโรงเรียนละ...
ผมเกลียดการทำผลงานเลื่อนขั้นของครูหลายคน และเบื่อวิธีคิดงี่เง่า
ทั้งการ "ปั๊มซี" ของครู และ "เอาคะแนนง่ายเข้าว่า" ของนักเรียน ...
ผมเป็นพวกขัดแย้งทั้งในตัวเอง และกับสังคม (แต่อยู่ในสังคมได้นะ)
จะเรียกว่าออกแนว post-modern ก็น่าจะได้ ... (มั้ง)
ผมเซ็งประวัติศาสตร์ไทยที่กระทรวงเขียน เบื่อชาตินิยม
และบ่อยครั้งผมไม่เชิดชูสถาบันชาติ หรือสถาบันพระมหากษัตริย์
แต่ผมเชื่อใน "สังคม" ไม่ใช่ชาติ ชื่นชม "บุคคล" ไม่ใช่กษัตริย์ ...
... ทำความเข้าใจวิธ๊คิดของผมได้ตรงนี้ครับ
เอาล่ะ... ผมไม่ได้บอกว่าที่ผมคิด และเชื่อทั้งหมด... เป็นสิ่งที่ถูกต้อง
หรือดีที่สุดในโลกนี้ ... (ผมยังไม่รู้เลยว่าที่ดีที่สุดมันมีจริงหรือ)
เอาเป็นว่า...
ด้วยความที่ผมเป็นพวกหัวรุนแรงหน่อยๆ ผมเลยชอบแกล้งคนเล่น
ยกตัวอย่างเช่น ผมแกล้งป่วนให้ครูทำผลงานผักชีโรยหน้าไม่เสร็จ
ทันกรรมการมาตรวจโรงเรียน (ผมสะใจจริงๆนะ)
หรือบางทีก็เขียน หรือทำอะไรเสียดสีคนที่มันทำตัวน่าเกลียดๆ
ในสังคมอินเตอร์เน็ต... ซึ่งก็คงเหมือนกับการรุมประณามใครซักคน
ใน Pantip เวลาไปก๊อปผลงานชาวบ้าน ทำอะไรไม่งาม ฯลฯ ...
พูดจริงๆ เลยว่า ผมเชื่อว่าในเชิงจริยธรรมในประเด็นนั้นๆ...
ผมเป็นฝ่ายถูกต้อง (หากผมทำไม่ดีก็คงโดนเอาซะเองนั่นแหละ)
...
แต่มองในอีกมุม...
เขา... ผิดจริงหรือไม่... ใช่ตัวเขาเองหรือที่ผิด...
ซึ่งเป็นเรื่องน่าแปลกที่ผมพึ่งจะเข้าใจในแง่มุมนี้จริงๆ ไม่นานนัก...
...
ผมว่าจะไม่พูดเรื่องนี้ เพราะผมอธิบายได้ไม่ค่อยกระจ่างนัก แต่คงต้องเขียน
ในการเกิดสภาวะจิตจะเกิดขึ้นในสิ่งมีชีวิตที่มีระบบประสาทค่อนข้างซับซ้อน
และมีสมอง... ผมไม่ได้หมายความว่าการมีสภาวะจิตและความคิดเป็นความ
ประเสริฐของมนุษย์นะ (เป็นแค่กลวิธีหลอกให้คนทำดีเท่านั้นแหละครับ)
... ทีนี้ถามว่า สภาวะจิตขงแต่ละบุคคลเป็นของเขาเองหรือไม่...?
ไม่เลยครับ ... พระพุทธเจ้ายังว่า "ไม่มีอะไรเป็นของเรา แม้แต่ตัวของเราเอง"
แฮ่ม... ไม่ได้ชวนให้หลุดพ้นนะ... แต่จะบอกว่าสภาวะที่มีความคิด
มันก็มาจากสิ่งแวดล้อมทั้งสิ้น หาใช่เพราะเจ้าของ(เอ๊ะ มีเจ้าของด้วยเรอะ)
ตั้งใจจะให้ตัวเองเป็นอย่างนั้น...
... โจร ขโมย โสเภณี ฯลฯ ที่แท้พวกเขาตั้งใจให้ชีวิตเป็นอย่างนั้นหรือไม่
ผมไม่ชอบประโยค ประโยคหนึ่ง ที่คนชอบพูดกัน
"คนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะเป็นได้"
คำพูดนี้เองที่ทำให้คนชอบไปตัดสินเอาว่า คนที่ทำไม่ดีเป็นคนไม่ดี...
ถามเอาเลยว่าการที่เราเกิดมา แล้วคิดอย่างนี้ เป็นอย่างนี้
ใครเป็นคนกำหนด ใครเป็นคนเลือก เป็นความบังเอิญ หรือตั้งใจไว้แล้ว
... เรื่องราวต่างๆ โอกาสในชีวิต ทำให้ชีวิตคนพลิกผันได้ ไม่ใช่หรอกหรือ
ดังนั้นต้องเปลี่ยนใหม่เป็น...
"เขาอาจไม่ได้ตั้งใจเป็นคนเลว"
ไม่ได้แดกดัน แต่พูดจริงๆ จากใจว่าคนหลายคนน่าสงสาร...
เขาอาจพบกับอะไรๆ ที่ไม่ดีในวัยเด็ก มีคนชักจูงในมีความเชื่อผิดๆ
แล้วพอมาพบสังคมที่มาตรฐานมันอีกอย่าง เขาอาจอยู่ได้ลำบาก
...
ผมจะรู้สึกผิดบ้าง เวลาที่ต้องว่าคนที่ทำผิดแรงๆ (บางทีมันไม่น่าให้อภัยนะ)
อย่างเช่น ก๊อปงานคนอื่นไปอ้างว่าเป็นของตัวเอง หรือทำตัวเหมือนว่าตัวเอง
ดีที่สุด เทพที่สุดในโลก ... (หรือที่เขาเรียกๆกันว่า เกรียน นั่นแหละครับ)
การถูกว่า ... บางทีมันก็จำเป็นที่เขาจะต้องเรียนรู้ด้วย...
แต่บ่อยครั้งการถูกประณาม ไม่ได้ทำให้เขาเข้าใจ ว่าเขาผิดเพราะอะไร...
บางครั้งเขาอาจจรู้ว่าอะไรที่ผิด แต่ก็ไม่สำนึก... ยังคงทำได้อีกเรื่อยๆ...
เพราะอะไร ?
... คงเพราะว่า
"ในโลกนี้มีเรื่องร้ายๆ อยู่มากเกินไป"
เราทุกคนต่างก็ต้องการความมั่นคง ความอบอุ่น ความรัก
คงไม่มีใครถูกว่าแรงๆ ถูกประณามจากคนเยอะๆ ถูกรังเกียจ
แม้จะทำผิดอย่างไม่น่าให้อภัย... ท้ายที่สุด แม้ว่าจะโดนด่าไปแล้ว
ผมว่า...
"เราควรทำความเข้าใจในความรู้สึกของเขาด้วย"
ลองใส่ใจความรู้สึกของเขาบ้าง
บางทีคนเราก็อาจทำอะไรที่ดูโง่ๆ แต่เขาไม่ได้ตั้งใจ
บางทีคนเราอาจมีความคิดผิดๆ แต่เขาไม่รู้ตัว
แต่ที่แน่ๆ คือทุกคนมีความทุกข์เป็น น้อยใจเป็น
ร้องไห้เป็น ต้องการการยอมรับเหมือนๆ กัน
ต้องการการให้อภัยเมื่อเขารู้สึกผิด...
...
อย่าเอาเหตุผลไปตัดสินคนให้มากนัก ..
รู้จักใช้อารมณ์เสียบ้าง (อ่าว หมายความว่าไงวะ)
ไม่ได้หมายความว่าให้รุมกระทืบนะ =_=''
แต่ลองเอาความรู้สึกของเขามาใส่ใจบ้างเท่านั้นเอง...
...
..
.
เป็นเรื่องยาก เหมือนเรื่องอื่นๆ มากมายในชีวิต
เราไม่รู้หรอกครับว่าจุดที่พอดีอยู่ตรงไหน
เฮ้ย... ตีห้าครึ่งแล้ว...
ไปโรงเรียนละ...
แต่เหตุผลส่วนตัวนั้น ก็ต้องไม่ขัดกับกฎหมาย และศีลธรรม
ไม่เป็นการประสงค์ร้าย และเบียดเบียนผู้อื่นด้วยนะคะ
#1 By ตา-กลม on 2006-08-29 11:29